9 Aralık 2012 Pazar

Spooky Tooth



Liste hazırlamıyorum. Belki listeler hazırlayabilsem çok daha düzenli anlatabileceğim. Yapamıyorum, aradan seçiyorum ve başlıyor Tobacco Road.
Mike Harrison dalgayı yükseltiyor, dakikalar içinde.
Yukarı doğru bakıyorum, takip etmeye çalışıyorum. Birden tam tepemde patlatıyor, sıçrıyoruz.
Kadrosu neredeyse her döneminde değişiklik göstermiş 1967 çıkışlı bir İngiliz grubu Spooky Tooth. İlk albüm 1967 tarihli Supernatural Fairy Tales kadrosunda vokalde Mike Harrison, gitarda Luther Grosvenor, bas gitarda Greg Ridley ve davulda Mike Kellie yer alıyordu. Aslında ilk albümden başlarsak değerlendirmeye bu grubun gerçekten yetersiz olduğunu söylememiz gerekebilir. Bir fon müziği olabilir çoğu şarkı ama fazlasını hissettirmez.
1 sene sonra piyasaya sürülen It's All About her açıdan albümü ise birkaç basamak üsttedir. Özellikle Bob Dylan imzalı Too Much of Nothing parçasının Spooky Tooth yorumu gerçekten ilgi çekicidir. Aynı albümden Tobacco Road, Forget It, I Got It, Sunshine Help Me birkaç adım öne çıkar. Bu arada kadroya bütün yeteneğiyle Gary Wright dahil olmuştur.
1969 tarihli Spooky Two albümü, her türün meraklılarının hatırlayacağı bir şarkıyı da bulundurur muhtevasında. Better By You, Better Than Me parçası 1978 yılında Judas Priest tarafından tekrar yorumlanmıştır. Aynı albümdeki Evil Woman hikayesini hissettiren bir başka Spooky Tooth şarkısıdır.
1969 bir diğer albüm Ceremony Fransız müzisyen Pierre Henry'nin katkısıyla hazırlanmıştır. Zaman zaman tanık olmak zorunda kaldığımız kötü bir denemedir bu 6 parçalık albüm. 
The Last Puff ile tekrar kendi çöplüğüne dönen grup, I Am the Walrus ile açılışı yapar.
Ceremony lanetini unutturan The Wrong Time, Nobody There At All gibi parçalarla devam eder.
Üç senelik bir aradan sonra 1973 yılında You Broke My Heart So I Busted Your Jaw piyasaya çıkar. 8 parçalık bu albümde öncelikle şarkı sürelerinin diğer albümdeki sürelere göre bir miktar kısaldığı fark edilmektedir.
Cotton Growing Man bana göre iyi bir Spooky Tooth dinleyicisine davulun başında Mike Kellie' nin olmadığını fark ettirir. Sadece bu albümde Spooky Tooth, davulda kadrosuna Bryson Graham ismini katmıştır. Bana göre bu seçim çok isabetli olsa da aynı yıl çıkan Witness ile Kellie tekrar davuldaki yerini almış ve benim çok sevdiğim ataklar ve ritmler yine geride kalmıştır.
Witness, sanırım en çok Wings on My Heart parçasıyla akılda kalmıştır bu dönemde. 
1974'te piyasaya çıkan 8. Spooky Tooth albümü The Mirror gerek sözlerle gerek melodilerdeki çeşitlilikle gerçekten başarılıdır.
Albüme ismini veren The Mirror, benim ön sıralardan aday göstereceğim Higher Circles ve elbette her zaman enerjiyi yükselten Hell or High Water ile bir adım daha yukarı tırmanış fark edilir. Bu adımın sahibi şüphesiz Mike Patto'dur.  Hem  vokalde hem enstrümanlarda yer alan Patto efsanenin sonuna tanık olmuştur.
Spooky Tooth 1999 yılında son bir stüdyo albümü çıkarır. 2003 yılında hayatını kaybeden Greg Ridley' nin de kadrosunda bulunduğu Cross Purpose 10 parçalık bir hatırlatmadır belki sevenleri için.

Yıllar sonra gelen bu albüm, benim gibi o dönemlere tanık olmamış birini bile çok değişik yerlere götürüyor. Elbette davulda ya da gitarlarda bunu hissetmek çok zor. Ama Mike Harrison' ın 54 yaşındayken seslendirdiği albüm, zaman yolculuğu içerisinde anlık bir sıçrama yaşamak gibi.
Dünya üzerinden belki bir süre sonra tamamen yok olacak sesler var. Arasak da bulamayacağımız. Belki sırf bu yüzden bazılarımız arşivler toparlamaya çalışıyor, geçmişe sarılıyor. Zaman zaman umutsuzluğa kapılıp kimsenin umursamayacağını, hiç birşeyi aslında kurtaramadığını, anlaşılmayacağını düşünüyor belki.

Ama yıllar sonra bile tükenmeyen bir Spooky Tooth var. Kimse umudunu kaybetmesin diye.