22 Ekim 2008 Çarşamba

Museo Rosenbach - Zarathustra (1973)

Efendim, düşündüm de Museo Rosenbach’ sız İtalyan senfonik etiketi olmaz, ekleyeyim dedim hazır bu aralar yazmaya vakit ayırabiliyorken.

Sene 2005, günlerden Cumartesi ya da Pazar. Albüm daha yeni elime geçmiş, gece adamakıllı dinlememişim sabaha bırakmışım. Gözlerimi açtığımda müthiş bir bas armonisi ve bununla birlikte tüyler ürpertici mellotron ezgileri duyumsadığımı hatırlıyorum. Çıkmadım yatağımdan. Üzerim örtülü, gözlerim kapalı dinledim sonuna kadar. Unutamayacağım uyanışlardan biriydi kesinlikle. Ama benden önce davranıp bu nadide eseri dinlemeye koyulan kişi babamdı. Salonda her zamanki yerinde, elinde gazetesi ve yanında sabah kahvesiyle. Buradan saygılarımı sunuyorum kendisine.

Evet. Kafa ütülediğimin farkındayım. Hemen bırakıyorum ve konuya dönüyorum. İtalyan senfonik akımının başyapıtlarından biri olan bu albümün kayıtları 1972 yılına dayanır. Grup daha önceleri Deep Purple, Uriah Heep gibi grupların parçalarını yorumlarken zamanla kendi çizgilerini bulmuş ve daha deneysel öğelere yer vermeye başlamışlardır. Senfonik müziğin yanında dark ve heavy prog. elementleri albümün konseptine yaraşır bir biçimde harmanlanmıştır. Bahsi geçen konsept, Friedrich Nietzsche’nin Zerdüşt adlı eserindeki “üstün insan” kavramına dayanmaktadır.

20:54 lük “Zarathustra” progresif tarihindeki en güçlü giriş parçalarından biridir. Yer yer karanlık atmosferi, tumturaklı vokali ve caz geçişleriyle müzik adına yirmi dakikalık bir gezintiye çıkarır dinleyiciyi. Bir o kadar yorucudur da. Sıkmaz insanı. Ama yorar.

“Degli Uomini” ağabeylerin diğer bir senfonik caz çalışması. Neşelidir. Melodileri kendine eşlik ettirir.

“Della Natura” albümün en kompleks parçasıdır. Atakları ve geçişleri boldur. Anlatılmaz dinlenir denecek cinsten. Adeta bir progresif dersidir.

“Dell' Eterno Ritorno” albümün kapanış parçası. Sert riffleri, yüksek temposu ve aksak davuluyla giderayak dinleyiciyi dumurdan dumura uğratır.


Ehemmiyetle dinlenilmelidir.

MUSEO ROSENBACH

Giancarlo Golzi / Davul, Vokal
Alberto Moreno / Bas Gitar, Piyano
Enzo Merogno / Gitar, Vokal
Pit Corradi / Mellotron, Hammond
Stefano Lupo Galifi / Vokal


ZARATHUSTRA

1 - Zarathustra
a) L'Ultimo uomo (3:57)
b) Il re di ieri (3:12)
c) Al di la del bene e del male (4:09)
d) Superuomo (1:22)
e) Il tempio delle clessidre (8:02)
2 - Degli Uomini (4:01)
3 - Della Natura (8:24)
4 - Dell'Eterno Ritorno (6:15)

3 yorum:

Lolipop dedi ki...

Super bi albummus. Ben ilk defa dinledim. Tesekkurler...

Tozlu dedi ki...

Dell'eterno Ritorno neymiş ööylee yaaa...
bu rahat rahat diebilirim ki en sevdiğim italyan prog albümlerimde birinçç oldu..
şöyle de bi link eklemek geldi içimden paylaşiimm
http://www.museo.it/Zarathustra%20Lyrics.htm
ekleyen arkadaşa binlerce teşekkürlerim ile..

Adsız dedi ki...

https://yadi.sk/d/_RyyfcMMmW2JJ